Linda en Isabelle over hun belevenissen in Italië
Het was midden in de nacht dat onze reis begon, maar al snel maakte die vroege vlucht naar Rome plaats voor de zon, smaken en gastvrijheid van Sabaudia. Na een korte opfrissing bezochten we een winkel gespecialiseerd in buffelproducten, inclusief een ontmoeting met de dames buffel zelf! Tijdens de lunch bij Antico Mulino proefden we direct waarom deze streek zo’n rijke eetcultuur heeft. Later die middag bezochten we de ambachtelijke honingproducent die de kastanjehoning maakt die Pasquale gebruikt in zijn bekende predessert. Een heerlijke pure honing waarvan we de geur inmiddels herkennen uit duizenden. De dag eindigde verrassend in het stadje Priverno. Een boeiende plek vanwege haar rijke Romeinse verleden, met indrukwekkende overblijfselen zoals een forum en mozaïeken. Een aanzienlijk deel kent middeleeuwse architectuur, inclusief een prachtig ruim 450 jaar oud kasteel. Kortom: geschiedenis komt hier tot leven.
Ongewone smaken
Culinair belandden wij bij de ‘fine dining pizzeria’ La Passeggiata, waar we pizza’s voorgezet kregen met lokale ongewone smaken. Zo was er eentje met een saus van onrijpe kiwi’s uit de regio en dat is lekkerder dan het klinkt.
Dag twee startte weer heel vroeg: bij zonsopgang bezochten we een caseificio artigianale, een ambachtelijke kaasmakerij voor buffelmozzarella. Aangezien de buffelmelk hier heel vroeg aangeleverd wordt, konden we nu met onze neuzen boven op de productie staan van de mozzarella, de burrata, de ricotta en o ja … stracciatella, die heerlijk romige gescheurde kaas. Heel veel wordt met de hand gemaakt en over het proeven van al dat lekkers werd bepaald niet moeilijk gedaan: logisch natuurlijk, maar wat een verschil met wat je van thuis kent!
Een warm onthaal volgde bij de ouders van Pasquale en Elisa, Jan en Paola. Alessandra, Pasquales moeder (een geboren kokkin) had een mooie lunch geserveerd met producten uit eigen tuin en – samen met Pasquale – een visrecept dat niet geheel toevallig in het Aroma-kookboek te vinden is.
De itrana-olijf
In de middag namen we een kijkje in de olijfgaard van Rocco, waar bomen staan die even oud zijn als hijzelf: ruim 65 jaar. Hij waakt over verschillende olijfrassen waaronder het lokale ‘overgezonde’ itrana-ras uit Itri, een plaatsje iets verderop in de heuvels.
De dag eindigde met een boottocht over het Meer van Paola. Dit brakwatermeer ligt tussen Sabaudia en Monte Circeo, de berg die modelstond voor het logo van Aroma. We genoten van een aperitivo op een terrasje en een diner in het oudste restaurant van Sabaudia, Happy Days.
‘Arte razionalista’
Sabaudia verrees overigens in de jaren dertig uit het niets want vroeger was het daar allemaal moeras. Het was een van de projecten van Benito Mussolini in de minimalistische nu beschermde ‘arte razionalista’-bouwstijl.
Dag drie begon voor ons met een goede espresso macchiato en verse croissants. Voor we een aantal wijnen konden proeven, bezochten we het charmante middeleeuwse stadje Sermoneta. Deze schilderachtige locatie op een heuvel, blinkt uit door zijn goed bewaarde kasteel van de familie Caetani, zijn sfeervolle straatjes en een geweldig uitzicht op de Pontijnse vlakte. Het kasteel en de abdij van Valvisciolo getuigen duidelijk van een rijk verleden.
Wijn
De proeverij hadden we op het goed van Marco Carpineti in Cori. Met uitzicht over de heuvels proefden we bijzondere wijnen (die uiteraard bij Aroma op de kaart staan) en er waren bijpassende hapjes. Bijzonder dat zijn twee Nzù-wijnen – de rode gemaakt van de nero buono-druif en de witte van de bellone – heel klassiek opgevoed worden op amforen van terracotta. Na bezoeken aan diverse dorpjes sloten we de dag af bij restaurant Buccia in Sabaudia. De chef kwam in het voorjaar naar Nederland om exclusief bij Aroma te koken, samen met Pasquale.
Op onze laatste dag slenterden we over de lokale markt van Sabaudia en genoten we van een ontspannen middag aan het strand. Natuurlijk proefden we hier vis, verser dan vers. Met zand nog tussen onze tenen namen we afscheid van Jan, Paola en de familie. Samen met Pasquale vlogen we terug, met behoorlijk wat overbagage aan herinneringen en een hernieuwde waardering voor alles wat Aroma op tafel zet.
